Zamanın Doyumsuz Canavarı

Boş satırlar, kalbim gibi, kesiyor etimi; bir damla kan akmıyor. İçmiş bütün kanımı zamanın vampiri. Sin aşık olmuş diyorlar; haklılar, Sin aşık ölüme. Ölü’m! Dokunduğum her şey taşa dönüyor, yanından geçtiğim her çiçek boynunu büküyor. Zamanın gözyaşları süzülüyor omzumdan. Zamanın o sert, öfkeli bakışlarının ardında korkusu saklı kaybolmuş küçük bir kız çocuğunun. Bir eli bana uzanmış, onu tumam için yalvaran gözlerle bakarken bana, görünmeyen bir el çekiyor onu karanlığa. Kanlı satırlar, bir bilgisayar oyunundan çıkıp gelen yaratık, taze etin peşinde. Doyumsuz canavarı zamanın…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir