Ölen Korkularım

Satırlar öncesinde bıraktığımı düşündüğüm korkularımla yüzleştim bugün. Hep orada duruyorlarmış sinsice ve zayıf göründüğüm bir anımı bekliyorlarmış. Teker teker aldım karşıma ve konuştum onlarla. Deli değillerdi; ama anlayabiliyordum onları. Her biri beni ikna etmeye çalıştı faydalı olduklarına, beni koruduklarına. İspatlamalarını bile istemedim iddialarını; biliyordum yalan söylediklerini. Dedim ki, olsaydı korkunun ecele faydası, tarih yazılmazdı. İstemiyorum artık sizi, dedim ve arkamı döndüm onlara. Korkmuyordum artık nasıl olsa ve hazırdım arkamdan saldırmalarına. Bir anda oldu her şey. Şimdi yerde yatarken cansız bedenleri, kanları damlıyor kılıcımdan. Yok ettim hepsini, bir daha görmemek üzere..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir