gece yazısı

gece yaşıyorum gece yazıyorum

geç kalıyor dakikalar bana öleyazıyorum

en sadık arkadaşı depresyon insanın

inan sen de insansın

nereye gidersen ne zaman

işte öyle kaldır yüzünü yerden

iste kalır izler bırak böyle

göremiyorsun gözünün önünü sis de

körebe

ne yapıyorum niye nasıl

ney üflüyor hayatı bana çalakalem

birden çıkıyor herşey sıfır

noktası virgülden önce dur

atla arabaya çarp(ma) akla

kaç çıkar sonuç da (her)kesin değil

çok mu sert sözlerim seni

ister gözlerim yolu açık tut

yağdı düşlerime bir çocuk esir

bayram sabahı gibiydi yüzü(n)

hiç giymedin oysa acemi kalemi

oynasaydı daha iyi görürdün siste

neydi en soğuk mevsim aynada

dokunamazdın ya hani gözlerinde kör

düğüm olmuş kollar yollar seni kütük

nahoş bir sarhoşluk içinde korku

dolunay

boş günlerin hepsi kadehin(in) yarısında

durur ruj izleri(m) olan(ı) ne güzel

düşlerdi(k) ya hani sesini çıkartmazdı uçurtmam

izin mi alacaktı bir de benden dinle öyküyü

sen şakrak aşık küllerinde

duman altı toz duvar kapı evet

kapat gözlerini yer kalmadı artık

senin olsun işim olmaz sesim

yorgun bu gece bak ay

yazısı saklanır selde o derin kuytular karamsar

yaramı gördün mü ilk defa söyle hayır

varsa bu işte sonsuz nur gör beni yakma derinde

tutuklu

silahın bu mu senin yoksa

diğeri mi daha iyi senden olsun bu da var

biliyorum hatırlamak kolay yorulmamak anlamsız yorumlar da

tekbaşına sakin olursun güzeldi ya

attılar aslanları kafeslerden gün oldu

bayram yüzü gibiydi güz

bitmiyorsun nasıl küçücük bir

canlı bak gözlerine kuru(y)du saatler

zorunda mıydı olmak birileri

ölmek yolunda mıydı tek bir taş

dar geliyor al bunu görmek istemezsin

unutuyorum bazen ne diyeceğimi bırak(ı)

yorum yapmayı ve çalıyorum

seni bırak satırların arasında gizlen(en)

bir ceylan yavrusu ürkek

ne bu şimdi bütün bunlar sandığın içi

geçenler de durup seyretse neyi

öğrenmek istiyorsan git öğren zor mu

geliyor emek verdiysen gitmek of

dediklerini duydum ama olmadı

umrunda mı sanıyordun göklerin

tek bir şeyi bildiğini anlamak mı aşk

gözlerin de gördüğünü bilmek mi yok hiç

bir şey yolunda her şey kaç

her ne diyorsa şair bana uyar

o durakta sevinebilirdik sen ve ben

gökyüzüne

şimdi nerde o deniz söylesene kara

gözleri vardı sonuna her şeyin

yapın artık burada güzel görünür

sel olsa da gözleri ayın aynı yüzünün

o yağmur artık doğmayacak

04-08.12.2012

Sarkaç Dergisi / Sayı 6

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir