Çıkış Var

Hayal kurmak kolay; hayal kırmak çok daha kolay. Yıldızlı bir gece, bir deniz kenarında, yakamozlar ayaklarının dibinde. Derin bir huzursuzluk içinde(sin), kökleri öylesine derin(de) ki, tutup çeksen kanarsın. Kandırıldığını anlarsın belki de yollarca! Yapma(,) kelime oyunlarıyla yürümüşsün, çıkışı aramışsın. Halbuki hiçbir zaman çıkışa ihtiyacın olmadığını, bir şeyin içinde olmadığını fark etmemişsin. Şimdi birden bire, hiç hesapta yokken bir kapı açılsa önünde, girer miydin? Bir Eylül gecesinin serinliğinde omza bırakılan hırka gibi olmak istiyordun ama bir Aralık akşamının keskin ayazından başka bir şey olamadın! Herkes satırlarının arkasına baktı, orada birilerini aradı; sen kimseye kalbinin arkasına bakmasını söyle(ye)medin. Baksalar göreceklerdi orada saklanmış, içine ağlayan çocuğu. Korktular, korkuttular. Korktun, korkuttun. Halbuki hayaletler sadece filmlerde olurdu. Hayatta korkulacak tek şey, bir hayalete muhtaç olmaktı. Anlatamadın; dinlemediler…

17.03.2017 / Cuma

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir