Boşlukta

Kanatların vardı senin; kırıp, söküp, yaktılar. Yüzün is içinde bir sis göremiyorsun. Ne arkanı ne sonunu… Olduğun yerde durmak iyi gibi geliyor ama değil! Bu karanlık böyle iyi, aferin Tanrı’ya, dediğini duyuyorsun. Kimse görmesin istiyorsun yaşları. Tüm vücudun kasılıyor; titriyor musun?

25.04.2017 / Pazartesi

 Devamını getiremiyor musun “hiçbir” şeyin, yoksa zihnin mi kayboldu karanlıkta? Neden duruyorsun o boşlukta? Rahat batması yaşasan keşke bir kez olsun hayatında! Bu senin hayatın sanıyorsun ama öldürüyorsun kendini yalnızlıkla! Zihnini bırak da kalbini dinle biraz! Nasıl gördüğünü değiştirdiğinde, nasıl değiştiğini de göreceksin, diyorlar. İnanmak için görmeyi bekleme! Hiçbir şey için bekleme! Değmeyeceğinden değil, beklersen gelmeyeceğinden. An geçer beklerken ve senden başka hiçbir şey kalmaz geriye. Düşünme! Yürü sadece. Kanatlarının merak etme; senin olan sana gelir zaten. Kavuştuğunda ise kanatlarına, bir daha kimsenin sökmesine izin verme…

15.07.2017 / Cumartesi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir