Zor Yol

Bugüne kadar…

Hangi gün?

İşte bugün canım!

Canın çıkmasın!

Aman iyi, n’apalım! Dinlemek istemiyor musun, istemek dinlemiyor musun, dinleniyor musun? Yorulmuş muydun? Biri telefonlarını dinliyor olmasın!

Tamam, kabul, ben deliyim; peki, sen değil misin? Hangimiz normal ki? Hem normal de ne ki? Sağlıksız bir aklın uydurması… İnsan normal değildir.

Abnormal program termination!

Ne diyorsun! Kapat gitsin! Gülme, ben gülüyor muyum!?

Gülü yormayın biraz soluk alsın. Papatyalar benimle kalsın.

“Kırlarda papatyalar, lala lala lala…”

Ne kadar neşelisin sen öyle! Gülme, ben ağlıyor muyum!?

(1+1=1)’i ispatlayacak bir matematikçi getirin alnından öpeyim! Hiçbir şekilde ispatlayamaz bu denklemi hiçbir pozitif bilim.

Diğerleri negatif mi? Soyut mu?

Soyundu ve aşka giyindi.

Film adı mı? Acıklı mı?

Ağlama, ben gülüyor muyum!?

Ne diyorum ben, ne anlıyorsun sen! Git hadi, git de gör ne göreceksen benim vaktim bol. Yerim de dar değil yenim de ama niyetim yok göbek atmaya. Ben düğün bile yapmayı düşünmüyorum. Nikâh, yemek belki dağa da gidilebilir. Dağdan geçen yolların manzarası hep güzeldir. Yol zorlar, bi hayli de yorar; ardından güneş doğar. Ellerine ayaklarına taşlar batar, canın yanar. Dağ yolu bu, insanın anası ağlar. Annesi yolu görmemişse insanın, kendisi ağlar. İnsanı zorluk da ağlatır boşluk da. Hele bir de zorluk boşluksa… Kolay olan arkanı dönüp kaçmak, zor olan zorluğu aşmak!

Ağlama, ben ağlıyor muyum!?

09.03.2003 / Pazar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön