Kanatlan(sin)

Parlıyorsun, gökyüzünde bulmuşsun kendini bana gösterdin olduğun gibi aydınlattın gecemi ki en sevdiğim dilimi sahte zamanın en büyük güzelliği… Bu arayışın sonu yeni bir başlangıç demek. Kafesinde göğsümün kırık dökük bir taht vardı örümcek ağlarıyla kaplı. Simsiyah bir ayda kedi geldi bir anda. Var olan her şey şu anda yarın yok, hala dün çok uzakta. Yürüyüş bitmez ışığa doğru veya yanlış kim belirleyebilir senin adını, adımlarını. Bir öyküyse bu yazılan işin içinde bir cadı olmalı. Sin yeniden kanatlanmalı aya doğru uçmalı kanatlı kedilerin masalı varsa bizim de olmalı. Bir kez çıkar bazı şeyler karşına ve ancak sen hazırsan onu bulmaya. Tutmak lazım onu sımsıkı, yüzü hep sana dönük olmalı. Bırakırsan kaybolur gider karanlığında, bırakmazsan kaybolur karanlığın da. Korkma! Ne verdi ki karanlık sana yalnızlıktan başka! Tut sıkıca onu ve asla bırakma!

10.08.2017 / Perşembe

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön